Categorie: Over boeken gesproken

Sinds ik heb leren lezen, kan ik niet van boeken afblijven. Ik lees overal, altijd en veel. Hier laat ik mijn mening achter over alle boeken die ik gelezen heb sinds 1 januari 2017.
Heb je tips voor me? Zet die gerust in een reactie, of stuur me een mail!

De toeschouwer – Charlotte Link

Met de goede herinneringen die ik heb aan drie eerdere boeken van deze Duitse schrijfster, ben ik blij er weer eentje in handen te krijgen. De toeschouwer, een thriller uit 2012, die zich (net als de vorige die ik gelezen heb) afspeelt in Engeland. 

Het blijft opvallend dat een Duitse auteur boeken schrijft die altijd in Groot-Brittannië spelen. Haar debuut dat ze als zestienjarige schreef, handelt al in het 17e-eeuwse Engeland. Ze weet exact de Engelse sfeer te treffen met haar mooie beschrijvingen van het land, Het klopt allemaal. Het is nauwelijks voor te stellen dat haar boeken oorspronkelijk duitstalig zijn, ze zijn gewoon zo Brits als het maar kan.

Lees meer “De toeschouwer – Charlotte Link”

Het gerucht – Lesley Kara

Joanna hoort het gerucht op het schoolplein. Een kind-moordenares van een halve eeuw geleden zou nu in hun dorp wonen. Het gerucht grijpt haar, ze kan het niet van zich afzetten en ze gaat alle vrouwen waar ze mee omgaat, verdenken. Maar als niet alleen dorpsgenoten, maar ook haar 6-jarige zoontje  het doelwit lijken te worden van gevaarlijke pesterijen en bedreigingen, kan ze haar tong wel afbijten van spijt dat ze in een opwelling het gerucht verder verspreid heeft.

Lees meer “Het gerucht – Lesley Kara”

Orakel – Thomas Olde Heuvelt

Op onverklaarbare wijze duikt in de mist een achttiende-eeuws zeilschip op. Niet op zee, maar in een bollenveld bij Noordwijk. ’Orakel’, staat op de achtersteven. Luca en Emma ontdekken het op weg naar school en ze raken verzeild in duistere, onheilspellende gebeurtenissen die hun weerga niet kennen.

Olde Heuvelt zet de spookachtige sfeer bij het schip akelig goed neer, de beschrijvingen in beeldende, vloeiende zinnen laten je alles door je eigen ogen zien. De levendigheid spat er vanaf. De bulderende zee is voelbaar aanwezig, ik hoor hem, ik ruik hem. 
Het verhaal heeft natuurlijk veel horrorachtige elementen – dat is nou eenmaal Olde Heuvelts kenmerk – sommige zijn zo gruwelijk dat ik bijna mijn ogen wil afwenden. Horror en fantasy is niet mijn genre, maar of je er nou van houdt of niet, dit boek is gewoon heel knap geschreven.

Lees meer “Orakel – Thomas Olde Heuvelt”

The missing sister – Lucinda Riley

Ik weet nog precies waar ik was en wat ik deed toen het bericht verscheen dat Lucinda Riley is overleden. Namelijk in onze tuin, vertellend over de serie en zelf halverwege dit zevende deel. Na dit (voor de lezers) totaal onverwachte, trieste bericht lees je toch wel heel anders verder. 

Anders dan in de eerdere delen, die steeds over één zus gaan, komen in dit zevende boek alle zussen beurtelings langs. We ontmoeten ze na hun zoektochten naar hun biologische familie en we komen ook te weten hoe ze er nu aan toe zijn. Samen zetten ze de zoektocht naar de zevende zus op, nadat ze van hun familieadvokaat een paar aanknopingspunten gekregen hebben. Op soepele wijze verbindt Riley nu alle voorgaande delen met elkaar. 

Lees meer “The missing sister – Lucinda Riley”

De sessies – Carla de Jong

De sessies is het vervolg op De Jongs debuut In retraite, wat ik onlangs ademloos gelezen heb. Omdat daar toch wel onafgemaakte lijnen zaten, kon een vervolg bijna niet uitblijven. 

We zijn nu vIjf jaar na de retraite als vier van de groepsleden weer bij elkaar komen. Maar het schuurt en knarst aan alle kanten tussen hen onderling. De vriendschap verandert in een ongekend heftige machtsstrijd die levensecht door De Jong is neergezet. Ze weet precies wat er gebeurt in zo’n groep. De Jong schrijft prachtig, in soepele, natuurlijke zinnen laat ze haar personages tot leven komen. Net als in het eerste boek maken die ook hier weer groei en ontwikkeling door. 

Lees meer “De sessies – Carla de Jong”

Drie weduwen – Cate Quinn

Ik kende deze schrijfster van Het Alice-netwerk, dat  een grote indruk op me maakte. Drie weduwen heeft dat toch een stuk minder gedaan. Het kan door het onderwerp komen – de eerste en tweede wereldoorlog versus de wereld van de mormonen – maar ook haar schrijfstijl, zo sprankelend en fijnzinnig als in het eerste boek, herken ik veel minder. Ik vond het zelfs een beetje saai worden hier en daar. De hoofdstukken zijn afwisselend geschreven vanuit de drie vrouwen, maar allemaal in de ik-vorm. Daardoor moest ik ook steeds blijven opletten wie er nou aan het woord was. 

Lees meer “Drie weduwen – Cate Quinn”