Met de goede herinneringen die ik heb aan drie eerdere boeken van deze Duitse schrijfster, ben ik blij er weer eentje in handen te krijgen. De toeschouwer, een thriller uit 2012, die zich (net als de vorige die ik gelezen heb) afspeelt in Engeland.
Het blijft opvallend dat een Duitse auteur boeken schrijft die altijd in Groot-Brittannië spelen. Haar debuut dat ze als zestienjarige schreef, handelt al in het 17e-eeuwse Engeland. Ze weet exact de Engelse sfeer te treffen met haar mooie beschrijvingen van het land, Het klopt allemaal. Het is nauwelijks voor te stellen dat haar boeken oorspronkelijk duitstalig zijn, ze zijn gewoon zo Brits als het maar kan.
Al snel zijn we erachter wie ‘de toeschouwer’ is, wie al die vrouwen observeert, wie de eenzame man is in wiens leven alles mislukt en die nergens bij mag horen. Zijn rol loopt als een rode draad door het verhaal heen en ontwikkelt zich op en prachtige manier. Hij krijgt zelfs de sympathie van de lezer, zelfs als zijn verslagen hier en daar alarmerender worden. Link bouwt subtiel spanning op.
Het boek bestaat uit twee delen, plus een proloog, waarvan de laatste zin je de haren te berge doet rijzen, zodat je niet anders kan dan onmiddellijk verder lezen.
Als in Londen een paar vrouwen op orde wijze vermoord worden, lijken de aanwijzingen naar onze ‘toeschouwer’ te gaan, omdat er verband lijkt te zijn tussen hem en een van de slachtoffers – ongelukkige, gefrustreerde, eenzame vrouwen op leeftijd. Totdat er ineens een man vermoord wordt, die niet in het rijtje lijkt te passen.
Het verhaal concentreert zich op Gillian, een vrouw die ontevreden is in haar huwelijk en moeizaam contact heeft met haar puberdochter . Als zij een affaire met de handbaltrainer vlucht, komt haar leven in een stroomversnelling.
Link zorgt ervoor dat iedereen verdacht is, dat ieders motieven van ondeugdzame aard kunnen zijn. Ze laat ons meeleven met Gillian, die steeds wanhopiger en banger wordt en aan zichzelf gaat twijfelen. Haar verhaal is schitterend opgebouwd, de hoofdstukken, steeds vanuit een ander personage geschreven, lopen op geniale wijze in elkaar over. Ik kan hier erg van genieten.
De plottwist is adembenemend onverwacht, vanaf dat moment kan ik niet meer stoppen met lezen. Er zijn dan nog 100 pagina’s waarin verheldering kan komen, maar Link laat ons wachten, ze werkt rustig naar de zenuwslopende ontknoping toe, terwijl ik het soms bijna niet meer uithou van de spanning.
Uiteindelijk kent het verhaal alleen maar slachtoffers. Het houdt open eindjes, de toekomst wordt niet in beton gegoten, maar die zal lopen zoals het echte leven loopt, dus niet te voorzien. Maar de link met de proloog is gelegd.
Dit is het eerste boek van deze schrijver dat lijkt op een politiethriller. Er zitten ook hoofdstukken tussen die vanuit de politie zijn geschreven. Dat heeft een reden, en daardoor vormen ze een prima geheel van het verhaal. Echt hard, ruw en flitsend wordt het nergens, wat je wellicht bij politiethrillers kan verwachten. Ook dit is meer zoals politiemensen in het echte leven zijn.
Jammer dat deze schrijfster in Nederland niet relatief onbekend is. Ze verdient meer!
The House of Books, 201
511 pagina’s