The devil and the dark water – Stuart Turton

Twee jaar geleden jaar heb ik het debuut van deze schrijver gelezen – De zevenvoudige moord op Evelyn Hardcastle. Ik was hier zo enthousiast over, dat ik dit tweede boek direct wilde hebben toen ik het zag liggen in de boekwinkel.

Het is grappig dat in een Engels boek een VOC-schip de hoofdrol speelt. Dat is natuurlijk Nederlands, net als de bemanning en ook de namen van die bemanning. Ik vraag me alleen af hoe Turton aan die namen komt, want ze zijn over het algemeen wel een beetje merkwaardig. Maar we moeten ook niet vergeten dat het verhaal in de 17e eeuw speelt. Dart de personages in dit Engelstalige boek geen Engels, maar Nederlands gesproken hebben, blijkt ineens ergens halverwege het boek.

Het is 1634 en de beroemde detective Samuel Pipps wordt vervoerd van Batavia naar Amsterdam, waar hij zal worden berecht en geëxecuteerd voor een misdaad die hij misschien niet eens heeft gepleegd. Zijn trouwe lijfwacht Arent Hayes gaat met hem mee, vastbesloten om zijn onschuld te bewijzen. Aan boord is ook Sara Wessel met haar man, de gouverneur-generaal van Batavia.

Zodra het schip de zee op is, gebeuren er onheilspellende dingen en direct begint Turton te strooien met geheimen en raadsels.

Zowel de gasten als de bemanning zijn ervan overtuigd dat er een demon op het schip huist. Omdat Pipps gevangen zit, kunnen alleen Arent en Sara onderzoeken wat er aan de hand is. Ze stuiten daarbij op een mysterie dat teruggaat tot hun verleden en dat nu dreigt het schip tot zinken te brengen en iedereen aan boord te doden.

De VOC wordt door Turton niet in een heel positief daglicht gezet. Er is veel aandacht voor het superieure, wrede gedag van de Hollandse zeelieden tegenover de lokale bevolking. Waarschijnlijk zit hier wel een kern van waarheid in. Zakelijk was de koopvaardij succesvol, maar ten koste waarvan? Of dat altijd en overal zo was, weten we natuurlijk niet, het kan hier teven behoeve van het verhaal ook gaan om mensen met macht die voor eigen gewin misbruik maken van hun positie binnen de VOC.

Uit alles blijkt dat de schrijver zeer gedegen research heeft gedaan. Naar de VOC, Nederlandse geschiedenis en volkscultuur, de 17e-eeuwse mentaliteit aan bood van een koopvaardijschip. Turton schrijft heel beeldend, zelfs wel plastisch, hij gaat onfrisse details niet uit de weg. Het leven aan boord met de gebrekkige hygiëne en geneeskundige zorg speelt zich voor je ogen af, zo’n storm op zee beleef je helemaal mee, inclusief de chaos aan boord als angstige paniek uitbreekt, de berusting en ook onverschilligheid over het lot van bemanningsleden. 

The Devil and the dark water – de titel krijgt ergens in het verhaal een verklaring – is een tamelijk bloederig verhaal met nogal wat geweld. Als die strijd eindelijk voorbij is, wordt het pas echt interessant, dan ontstaat er plek voor de echte puzzel, het raadsel over wat er allemaal gebeurd is op de besloten locatie van een schip op zee waar niemand een kant op kan.

Turton lijkt een voorkeur te hebben voor dit soort omstandigheden. De zevenvoudige moord op Evelyn Hardcastle speelde ook in een tamelijk besloten locatie, namelijk die van een ouderwets landhuis. The Devil and the dark water vond ik lastiger om te lezen, maar het hield me vast en ik kwam er helemaal in tijdens de weergaloze ontknoping en bijzondere, totaal onvoorziene afloop.

Bloomsbury, Raven Books, 2020,
555 pagina
’s

(Visited 20 times, 1 visits today)

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.