De stamhouder – Alexander Münninghoff

De geschiedenis van een van oorsprong Nederlandse familie die zich in Letland gevestigd had, tegen de achtergrond van de roerige Russische en Europese geschiedenis. Een spectaculair rijke, maar liefdeloze familie die vlak voor de Tweede Wereldoorlog moest vluchten naar Nederland, maar waarvan de vader van de stamouder duidelijk Duitse sympathieën had.

Die achtergrond van politiek en geschiedenis krijgt minstens zoveel aandacht als die van de familie zelf, omdat de geschiedenissen in elkaar verstrengeld zijn. Geld is macht en geeft aanzien, het leidt tot contacten op hoog niveau, waarbij falsificaties, fraude, corruptie en duistere zaakjes niet van de lucht zijn. 

Het boek is opgebouwd in drie delen. Het eerste handelt over de grootvader en de vader – Frans -, die niet met elkaar door een deur konden en waarin de gespannen familieverhoudingen voortdurend onder de oppervlakte sluimeren. 

In het tweede deel komt de stamhouder Alexander zelf en zijn moeder Wera aan bod, en dit deel kan me meer boeien dan de lange verhandelingen over oorlog, politiek en verkeerde keuzes. Münninghoff slaagt erin om een mooi portret van Wera neer te zetten, een door de familie afgedankte en in de steek gelaten Russische vrouw, van wie haar zoon op jonge leeftijd door diezelfde familie afgenomen is en die het min of meer opgegeven had om hem ooit nog terug te kunnen zien.

Het derde deel gaat weer terug naar vader Frans en diens duistere, toch wel onethische levenswijze. Zonder al te veel gewetenswroeging laat ook hij zijn zoon links liggen.

Wera en Alexander komen pas tot elkaar als zij door de dood van vader Frans bevrijd zijn.

Münninghoff schrijft in een bloemrijke, meeslepende stijl met lange volzinnen, waarmee je van de ene in de andere gebeurtenis rolt. Het s voortdurend heel erg beschrijvend, met weinig dialogen, afgezien van korte quotes hier en daar, en daardoor een zeer dichte bladspiegel. We zijn niet veel actief aanwezig bij scènes of gebeurtenissen en niet zelden gaan die ook niet gepaard met lange uitwijdingen en achtergrondschilderingen en tientallen namen vliegen je ok de oren. Meer dan eens verlangde ik naar een uitgebreide stamboom achterin, om het overzicht te kunnen houden. Op den duur liet ik de exacte familiebetrekkingen maar voor wat ze waren, het is onmogelijk om ze allemaal te onthouden.

Al met al is De stamhouder een indrukwekkend verhaal. Het zou je familie maar wezen.

Prometheus – Bert Bakker, 2014
330 pagina’s

(Visited 5 times, 1 visits today)
Click to rate this post!
[Total: 0 Average: 0]

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *