Coben is een fantastisch schrijver van literaire, bijzondere thrillers, als hij bij de draad van het eigenlijke verhaal blijft. Tijdens de eerste paar hoofdstukken maakte ik me zorgen of dit zo was in dit boek, want Coben bedient zich van erg veel uitwijdingen, met het gevaar terecht te komen in de wat platvloersere mannen-onder-elkaar-gedeeltes, de kant van Coben die mij persoonlijk niet zo aanspreekt.
Het is me al eerder opgevallen. Het lijkt wel alsof de schrijver Harlan Coben uit twee personen bestaat. Het verschil is enorm. De ene die nogal lomp en oppervlakkig schrijft over gewelddadige mannen en de andere die heel fijnzinnige, zeer spannende en goed uitgewerkte thrillers maakt waarna je verbluft achterblijft. Deze tweede ken ik ook en die bevalt me vele malen beter. Gelukkig blijkt dit toch de Coben die veruit overheerst in Verzoeking.
Waar ik in eerste instantie te doen denk te hebben met een niets ontziende, op sensatie beluste tv-verslaggever, krijg ik al snel steeds meer sympathie voor haar. Haar twijfel, zoektocht en doorzettingsvermogen lopen als een rode draad door het verhaal, dwars door de strubbelingen in haar eigen leven. Coben geeft het verhaal vaart en diepgang, hij stuurt aan op een zinderende finale, waarna je bijna denkt: ‘Okee, jeetje, tja, zo kan het leven zijn, bijzonder dat dit boek zo’n plot heeft’.
Maar dan volgt overwacht een zeer verrassende wending. En daarna nóg een.
Coben is een meester.
2011
Boekerij 2018
368 pagina’s