Verdronken – Kristina Ohlsson

Our Score

Dit zesde boek rond rechercheurs Fredrika Bergman en Alex Recht kan ook zomaar het laatste van de serie zijn, afgaand op Kristin Ohlssons opmerking in haar nawoord. Gezien het feit dat zowel Fredrika als Alex op een keerpunt in hun leven staan, is dat ook niet onwaarschijnlijk. 

De auteur heeft jarenlang gewerkt als veiligheidsanalist bij de Zweedse overheid en Europese organisatie, voordat ze zich ging wijden aan het schrijven. Inmiddels heeft ze heel wat jeugdboeken op haar naam staan en een aantal thrillerseries. Het Zweedse origineel van Verdronken uit 2017 is pas in 2023, vertaald.

Er gebeurt heel veel met allerlei mensen, die ogenschijnlijk niets met elkaar gemeen hebben. Een man wordt in zijn huis doodgeschoten; een begrafenisondernemer is wanhopig op zoek naar zijn verdwenen broer; een vrouw is net zo wanhopig op zoek naar ontsnapping, met haar gezin; en er vinden wrede moorden plaats.

Ohlsson heeft een heel eigen stijl; een dringende manier van schrijven, met een gejaagdheid die de gemoedstoestand van haar personages nog meer accentueert. Aan de andere kant zit er ook een zekere onderkoelheid in, waardoor de ontstane dreiging echt om te snijden is. En dat terwijl alles in de eerste hoofdstukken nog in raadselen gehuld blijft. Het blijven mysterieuze gebeurtenissen, bij los van elkaar staande personen.

Alex Recht en Fredrika Bergman zoeken naar de overeenkomsten tussen de sterfgevallen, ze lijken er persoonlijk betrokken te raken. Alex’ onmacht en Fredrika’s helse dilemma’s laten zien hoe menselijk de politierechercheurs zijn, met al hun kwaliteiten en fouten. Terwijl Alex het geluk weer gevonden heeft en tevreden is met zijn leven, gaat zijn collega privé door een hel.

Tussen de hoofdstukken door zijn verslagen opgenomen van een verhoor in de toekomst, waarin Alex aan de tand gevoeld wordt.

Als Ohlsson eindelijk tipjes van de sluier oplicht, veroorzaakt ze een ware schokgolf. Ze toont de eerste verbanden tussen de gebeurtenissen, de situatie wordt echt angstaanjagend, de onzichtbare dreiging groeit onderhuids en dat laat ze voelen. Stukje bij beetje smeedt ze de afzonderlijke lijnen aan elkaar. 

Verdronken is het zesde deel van een serie, Ohlsson grijpt regelmatig terug op de inhoud van de voorgaande delen. Logisch, omdat de levenslijnen van haar hoofdpersonages gewoon doorlopen. Maar de boeken hebben ook een gemeenschappelijk overkoepelend verhaal. De auteur geeft daar zoveel van weg, dat – voor wie die nog niet gelezen heeft – de nieuwsgierigheid naar die boeken helemaal verdwijnt.

De oorspronkelijke titel van Verdronken is Syndafloder. Het lijkt erop dat dit een Zweedse woordspeling is, dus heel moeilijk te vertalen. Het Zweedse woord Syndabetekent ‘zonde’. Dat maakt Syndafloder niet ‘Zondvloed’, maar ‘Zonde-vloed’. En dat dekt de lading het verhaal fantastisch. De Nederlandse vertaling ‘Verdronken’ doet daar geen recht aan. 

Verdronken is een geraffineerd opgebouwd verhaal, dat langzaam en heel zichtbaar naar een ontknoping toewerkt. Het is een zeldzaam onderhoudende, zenuwslopende thriller met verrassende wendingen, waarin alle lossen lijnen samenkomen als  in een wervelstorm.

(Visited 6 times, 1 visits today)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *