31 augustus 2019
Ik vind het bij elk nieuw deel wel even wennen om de ‘vorige’ zus los te laten. Riley zorgt er echter voor dat dit nooit lang duurt. Heel snel ben ik weer betrokken bij deze vierde zus, CeCe, die ik vanuit het oogpunt van de eerdere delen, en vooral dat van Star (deel 3) erg dominant en bezitterig vond, maar die nu, in haar eigen verhaal, alle sympathie verdient. Elk verhaal heeft twee kanten, zegt men, hoor en wederhoor; elke keer blijkt dat weer een waarheid als een koe te zijn.
CeCe heeft altijd het gevoel gehad dat ze nergens echt bij hoorde. De dood van haar vader is een keerpunt in haar leven. Nu haar zusje Star, met wie ze altijd heel close was, een nieuw leven opbouwt met haar geliefde, voelt ze zich helemaal alleen.
Wanhopig verlaat CeCe Londen in een poging haar verleden te ontrafelen. De enige aanwijzing die ze heeft is een zwart-witfoto en de naam van een vrouw die honderd jaar eerder in Australië leefde. Via de prachtige stranden van het Thaise Krabi reist CeCe naar de ruwe vlaktes van Australië. Zal ze daar in de wildernis eindelijk haar geluk vinden?
Het is leuk om kennis te maken met de wereld en cultuur van aboriginals in Australië, de oorspronkelijke bewoners die zeker in het begin van de twintigste eeuw nog steeds in erbarmelijke omstandigheden moesten leven, onderhevig aan zwaar racisme door de blanke overheersers. Zo ook in Broome, het stadje dat nog steeds beroemd is door de parelvisserij.
Dat er een rampzalige gebeurtenis plaatsvindt, was een beetje te verwachten. Gezien het verloop van de vorige delen zijn enkele ontwikkelingen wel te voorspellen. Ook heb ik een beetje gefronst bij een enkele toevalligheid die zo toevallig is dat dit toch een beetje ongeloofwaardig lijkt. Dat kun je allemaal jammer vinden, maar ondanks dat alles blijft het een boeiend verhaal, dat goed uitgediept is en prachtig opgeschreven.
Ook hier weer werkelijk gebeurde feiten, personen die ook geleefd hebben. Riley’s research is fenomenaal. het is elke keer alsof ze uit eigenervaring schrijft.
Ik zei al bij The Storm Sister dat er voor mij in elk deel een persoonlijke herkenning zit. Het jarenlange gevoel nergens bij te horen, geen vrienden te hebben, wat pas echt doordringt op het moment dat die zich wél indienen. Ik kan me zo goed verplaatsen in CeCe’s gevoel van totale verlatenheid. De innerlijke strijd van CeCe en haar persoonlijke ontwikkeling zijn bijzonder mooi en levensecht beschreven.
Pan Books, 2017
690 pagina’s
Nederlands:
Xander uitgevers, 2018
592 pagina’s