Poppenhuis – David Hewson

Our Score

De sfeertekening van Amsterdam is treffend, althans, van het stukje Amsterdam waar deze politiethriller speelt: de drugsscene, hoeren op de Wallen en gerommel in gemeentepolitiek. Hewsons research en inlevingsvermogen is fenomenaal, gezien het feit dat hij een Amerikaan is. Alles klopt, op een heel kleine vergissing na als hij het heeft over de boekhouder die ‘woont in de voorstad’. Dit zegt men niet over Amsterdam, dan wordt toch sneller Amstelveen bij naam genoemd.

De titel Poppenhuis slaat op het bekende grote poppenhuis dat in het Rijksmuseum staat. Het speelt op verschillende manieren een rol in het verhaal.

Het hele boek beslaat drie delen, die elk een dag duren; plus nog een paar aan het eind. Hewson komt ook gelijk ter zaken, vanaf de eerste alinea zien we Pieter Vos en Laura Bakker voor ons zoals ze zijn door de gedetailleerde  beschrijvingen. Inderdaad zoals ze zijn, want ze maken gedurende het verhaal niet veel ontwikkeling door. 

De verdwijning van zijn dochter Anneliese heeft een wrak gemaakt van voormalig rechercheur Pieter Vos. Hij wordt bij een nieuwe, soortgelijke verdwijning weer teruggehaald bij de Amsterdamse politie en met zijn nieuwe assistent, De Friese Laura Bakker, pakt hij zijn oude vak weer op.

De naam Anneliese vind ik ook niet heel goed gekozen, misschien verraadt ook dit dat de schrijver geen Nederlander is.  Meisjes in Nederland heten Annelies, de naam met een aanvullende ‘e’ erachter doet meer Duits aan. Maar het is niet onmogelijk natuurlijk.

Naast de lijn van Vos’ speurtocht lopen ook aparte verhaallijntjes. Hierdoor leer je criminelen die een rol spelen in het boek wel wat beter kennen. Deze hoofdstukken zaten me in eerste instantie in de weg, tot ze op natuurlijke wijze wel samenkomen. Gek genoeg wekken deze figuren zelfs wat sympathie op, wat heel geraffineerd gedaan is door Hewson.

Aan het eind derde deel is er een plotselinge wending die me bezorgd op het puntje van mijn stoel laat veren. Hewson stevent af op de ontknoping, die wel erg lang duurt. Hij heeft een lange adem, maar slaagt er desondanks in om de spanning goed vast te houden. Het resultaat is een turbulente eindscène en daarna nog wat verrassingen helemaal aan het slot.

Poppenhuis is een echte, best harde politiethriller. De wereld van drugs, hoeren en fraudeurs is niet mijn favoriete, maar het boek zit goed in elkaar en Hewson zorgt voor spanning en verrassende ontdekkingen.

De Boekerij, 2014
382 pagina’s

(Visited 20 times, 1 visits today)

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.