De Schotse auteur Andrew Reid was onderzoekswetenschapper bij projecten rond DNA, forensische wetenschap en medicijnontwikkeling. Nu woont hij met zijn gezin in Stockholm, waar hij docent natuurwetenschappen is.
Op de eerste dag van zijn nieuwe baan wordt Ben Cross op staande voet ontslagen. De lezer treft hem aan op het moment dat hij op weg naar huis het metrostation wil binnengaan en al half in een paniekaanval lijkt te verkeren. Reid duikt diep in Bens’ emoties, zijn hopeloosheid en doelloosheid, zodat de lezer zich direct met hem kan vereenzelvigen. Hinten naar zijn verleden poppen hier en daar al op.
In de metro krijgt Ben een mysterieus berichtje over een medepassagier die in levensgevaar zou zijn en daarna is zijn paniekaanval een feit.
Rechercheur Kelly Hendricks moet als gevolg van een disciplinaire maatregel meelopen met de metropolitie als er op het metroperron doden vallen. Onverwacht wordt ze zo betrokken bij een angstaanjagende rollercoaster diep onder straatniveau. Het is het begin van een drama dat zich afspeelt in de ondergrondse trein en geen rustmoment kent. Een gijzeling van een complete trein loopt uit op een race tegen de klok, waar de lezer zelf ook middenin zit.
In korte hoofdstukken tipt Reid de geschiedenis van Ben aan, vijftien jaar eerder, waarin hij als getraumatiseerde tiener onder behandeling is van een therapeut en een rechtszaak moet bijwonen. Niemand krijgt grip op Ben, destijds niet, maar ook nu in het heden niet, ook de lezer niet.
Reid schrijft met een onderhuidse, energieke spanning, waarin de door angst verteerde Ben en zijn onverklaarbare gedrag voorop staan. Gedrag dat wel moet voortvloeien uit een afgrijselijk, traumatisch geheim dat hij met zich meetorst. In de bedompte claustrofobische omgeving diep onder de grond is dat nog eens extra voelbaar, helemaal als heden en verleden elkaar akelig gaan raken en Bens’ innerlijke wereld mondjesmaat naar buiten komt.
Het boek beslaat slechts enkele uren, afgezien van de flashbacks naar Bens’ verleden. De auteur weet de actie en zelfs de tijd uit te rekken tot een bijna slowmotiongevoel, gedetailleerd maar nog steeds de lezer verzwelgend, ondanks bloederige details die een stevige maag vragen.
Na een ijzingwekkende wending komt zowel de trein als het verhaal tot stilstand, nadat Ben erin is geslaagd om zichzelf moedig te herpakken. Eindelijk kan er wat rustiger ademgehaald worden.
In Overleven smeult de corruptie bij de politietop aan de oppervlakte, het vormt de ongewenste tegenkracht in het verhaal, die veel weerstand oproept. Hogere politiemannen die voornamelijk bezig zijn met de eigen carrièrekansen, en louter minachting voelen voor burgers. MeToo met gigantische victim-blaming is aan de orde van de dag.
Overleven is een gruwelijke thriller, met veel vaart geschreven en een spanning die geen dieptepunt kent. En achtbaan onder de grond waar niemand in wil zitten.
Luitingh Sijthoff 2026
368 pagina’s