Wanneer Lena haar tienerzoon helpt met te zijn mediaproject, verwacht ze niet dat zijn microfoon een gesprek tussen haar nieuwe buren opvangt. En dat het lijkt alsof die buren een crimineel plan uitwerken, is al helemaal een verrassing. Lena blijft ermee bezig. Want misschien kan ze wel iets vreselijks voorkomen. Ze wil niet wegkijken, zoals ze in het verleden wel een keer gedaan heeft.
De nieuwe mensen van hiernaast kent verschillende tijdlijnen en perspectieven, waarbij Douglas speelt met de verleden en de tegenwoordig tijd. Zij schrijft vlot en houdt het eenvoudig in haar taalgebruik. De hoofdstukken eindigen doorgaans met cliffhangers, waarvan sommige mooi zijn maar andere iets te simpel. Het verhaal leest daardoor ook regelmatig als een spannend jeugdboek. Een argwanende lezer gaat gelijk verbanden leggen en bijna alle personages als potentiële verdachte bekijken.
Lena’s huwelijk is gestrand en haar zoon staat op het punt om het huis uit te gaan. Ze staat dus al niet heel sterk in haar schoenen en de vreemde gebeurtenissen bij haar buren maken het er niet beter op. Toch slaagt ze erin om voldoende moed te verzamelen om op onderzoek uit te gaan, vooral ook omdat ze haar afwachtende houding in een ver verleden zichzelf nog steeds kwalijk neemt.
De auteur rakelt zo vaak het pestverleden van Lena’s zoon Rufus op, dat dit irritatie oproept. Ze maakt zit dan wel goed door dit later op zijn plaats te laten vallen, maar een graadje minder was wel aangenaam geweest.
Douglas slaagt er wel degelijk in om haar lezers soms te misleiden. Ze zet dwaalsporen uit, maar niet voldoende om een deel van de plot al in hun hoofd vorm te laten aannemen.
Het verhaal is een beetje vergezocht, maar door de vloeiende schrijfstijl wel fijn om te lezen. Douglas houdt haar lezer bij de les en nieuwsgierig. De ontknoping geeft een beetje onafgewerkt gevoel, sommige lijntjes blijven in het luchtledige hangen, terwijl ze veelbelovende mogelijkheden in zich hadden.
De nieuwe mensen van hiernaast is een heel fijne thriller met verschillende lagen, voor een zorgeloze middag leesplezier, maar mist wel wat aan diepgang.
Dank aan The House of Books voor het recensie-exemplaar!
The House of Books, 2026
317 pagina’s