Over haar lijk – Sarah Pinborough

Our Score

Diep onder de indruk was ik van Sarah Pinboroughs eerder boeken: Wat jij niet ziet en Belofte maakt schuld.  Vooral na de eerste was ik sprakeloos.

Marcie’s huwelijk met Jason Maddox sleurde haar midden in de wereld van de gegoede klasse. Oud geld, oude vriendjes, oude geheimen. Maar ingetrouwd houdt niet in dat je er echt bijhoort. Als Jasons compagnon onverwacht met Keisha trouwt, een heel jong, Brits meisje, veranderen de verhoudingen in de stad. 

Min of meer gedwongen door de omstandigheden zoeken de twee vrouwen elkaar op, allebei een vreemde tussen de roddelende, plaatselijke, gesloten gemeenschap. Zij vertellen afwisselend het verhaal, elk met haar eigen verborgen agenda, waarbij de geheimen onderhuids zinderen.

Ook tussen hen verandert de verhouding. Waar eerst Keisha superieur is boven Marcie, wisselt dat later als Marcie zich onafhankelijk opstelt. Pinboroughs stijl is luchtig, maar vergis je niet: de gedachtegangen die zij beschrijft  zijn stekelig diep, ze zet ze heel raak neer.

Pinborough leidt ons de wereld in van fraude, beleggingen en geld, waar ik persoonlijk niet zo van ben, ik heb liever intriges, geheimen en mysteries uit het verleden. Maar gelukkig graaft ze veel dieper dan dat, zoals we bij een auteur van dit kaliber kunnen verwachten.

Halverwege raakt het verhaal raakt in een stroomversnelling. Er gebeurt van alles, de plotwendingen buitelen over je heen, maar ze zijn nog niet urgent, daar is Pinborough slim voor.

En inderdaad, met nog een vijftigtal pagina’s te gaan, vliegen nogmaals de twists je om de oren, maar nu serieus.

Maar als het klaar lijkt het te zijn en ik er toch wel verbijsterd bij zit, komt de schrijfster met de ultieme verrassing. Het blijkt allemaal nog veel erger te kunnen. 

Mijn hemel. Pinborough op haar best. En plotseling is me de titel duidelijk.

The House of Books, 2020
400 pagina’s

(Visited 1 times, 1 visits today)

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.