Meisje zonder verleden – Michael Robotham

Our Score

Evie Cormac is als kind gevonden in een huis waar zich iets afschuwelijks heeft afgespeeld. Ze is uitgehongerd en vies, en wil niemand vertellen wie ze is, hoe oud ze is of waar ze vandaan komt. Niemand weet wie ze is, niemand mist haar. Ze komt terecht in een jeugdinstelling.

Zes jaar later meldt Evie dat ze achttien is en weg wil uit de inrichting. Psycholoog Cyrus Haven wordt erbij gehaald om te bepalen of Evie zelfstandig genoeg is om de instelling te verlaten. Hij ontdekt haar gave, of vloek, zoals ze het zelf noemt, namelijk dat zij altijd kan zien of iemand liegt. Door Cyrus’ eigen traumatische gebeurtenis in zijn jeugd heeft hij begrip voor het ongrijpbare, soms agressieve meisje.  er dan een  vermoorde tiener gevonden wordt, raakt Evie betrokken bij het onderzoek van Cyrus.

Robotham is een meester in het uitdiepen van karakters en personages. We kunnen ons helemaal inleven in Cyrus, maar ook in Evie. De wisselwerking tussen het beschadigde, misbruikte en mishandelde meisje en de eveneens getraumatiseerde psycholoog brengt de auteur prachtig in beeld. Zodra de verbindende factor tussen de twee verhaallijnen ontstaat, wachten ons steeds meer verrassingen. Robatham zorgt voor plotwendingen, tot de laatste verbijsterende climax. Maar dan, nadat hij een aanloop heeft genomen tot meer onthullingen, is het boek plotseling uit. De opgeroepen vragen worden niet beantwoord. Het open einde is niet alleen maar open, maar een heuse cliffhanger. 

Het dringt tot me door dat dit boek een vervolg moet hebben, het is gewoon nog niet afgelopen. Ik ga er meteen aan beginnen: Meisje zonder leugens – het vervolg op Meisje zonder verleden.

Cargo, 2019
384 pagina’s

(Visited 16 times, 1 visits today)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *