Meisje zonder leugens – Michael Robotham

Our Score

Dit boek is het vervolg op Meisje zonder verleden, waarin Robotham Evie Cormac introduceert. Hierin is Cyrus’ onderzoek naar de moord op een tiener opgelost, maar het verleden van Evie zit nog vol geheimen. Niemand weet wie ze is, en waar ze vandaan komt, nadat ze als kind in erbarmelijke toestand gevonden was in een huis waar zich iets afschuwelijks had afgespeeld. Maar zijzelf weet het heel goed.

Meisje zonder leugens staat dus niet op zichzelf, het is goed om Meisje zonder verleden eerst te lezen. Anders is het begin van Meisje zonder leugens een raadsel.

Met een heftig begin zorgt Robotham ervoor dat ik gelijk weer middenin het verhaal zit – een verhaal dat direct doorgaat waar het eerste is gebleven.

Opnieuw raakt het moordonderzoek waar Cyrus bij betrokken is Evie, nu lijkt het om de raadsels uit haar verleden te gaan.
We lezen afwisselend vanuit het perspectief van Cyrus en dat van Evie. Robotham laat zien dat hij zich net zo goed kan inleven in de gedachtenwereld van een beschadigd tienermeisje als in die van de volwassen psycholoog. Het is wonderbaarlijk hoe een man zo trefzeker en levensecht een tienermeisje kan neerzetten.

Doordat het raadsel van de Evie in het eerste deel niet is opgelost – integendeel, aan het slot zijn er alleen maar méér vragen opgeworpen – trekt de verhaallijn over haar meer aandacht dan Cyrus’ moordonderzoek. Het blijkt de rode draad van deze serie te zijn, er zijn zijn zoveel vragen en geheimen, die Robotham op fijnzinnige wijze steeds aanstipt en ons steeds hiermee verder in Evies ziel laat kijken, en tegelijkertijd in haar verleden. 

De dreiging neemt steeds meer toe, de auteur laat Evies groeiende angst genadeloos onder onze huid komen en zorgt ervoor dat de vraag waarom er nog steeds jacht op het meisje gemaakt wordt zich steeds meer opdringt. Daarnaast lezen we uit monde van Evie zelf over haar angstaanjagende verleden, op bijna eng klinische wijze, wat het effect van de afgrijselijke voorvallen nog dramatischer maakt. 

Uiteindelijk komt Cyrus achter de waarheid, na een bloedstollende climax en een verrassende eindscène. Hoewel dit niet helemaal van het genre bleek te zijn waar ik van achterover sla, is het een uitstekend geschreven, prima opgebouwd en afgerond verhaal.
Bijna afgerond. Want er is nog een open eind.

Cargo, 2020

368 pagina’s

(Visited 17 times, 1 visits today)

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *