Sinds ik heb leren lezen, kan ik niet van boeken afblijven. Ik lees overal, altijd en veel. Hier laat ik mijn mening achter over alle boeken die ik gelezen heb sinds 1 januari 2017.
Heb je tips voor me? Zet die gerust in een reactie, of stuur me een mail!
22 april 2018
De wanhoop, de onmacht van een moeder. Schrijnend om ervan getuige te zijn hoe Justine helemaal vervreemdt van haar omgeving, een soort verbaasde toeschouwer wordt van haar eigen leven. De Rosnay ’s rustige en beschouwende schrijfstijl met lange, melodieuze zinnen, zuigt me helemaal in de gevoelswereld van Justine, de verschrikkelijke situatie waar zij in beland is en de beweegredenen die haar ertoe zetten te doen wat zij doet.
Lees meer “Kwetsbaar – Tatiana de Rosnay”2 augustus 2019
Een intrigerend verhaal. Wat doe je als je ineens niet zeker weet of je wel een van een tweeling bent? Wie ben je dan? Of: wie is het andere kind? Ondanks alles wil Seraphine antwoorden vinden op haar vragen.
Er lijken verschillende kinderen jong overleden te zijn, of op mysterieuze wijze niet aanwezig. Het grote aantal tweelingen valt ook op. De dreiging die uitgaat van de gebeurtenissen is voelbaar. Heel subtiel laat Rous de spanning stijgen.
11 maart 2019
Wat doet het met een vrouw als haar dochter plotseling verdwijnt?
Een verhaal van een onvermoeibare zoektocht en de band tussen moeder en haar kind. Het boek bestaat uit drie delen, waarvan het eerste en derde vanuit Kate zijn geschreven.
5 januari 2019
Voor een alfa-mens zoals ik zijn sommige gedeeltes best lastig, bijvoorbeeld als het gaat over de uitleg en de biologie van DNA. De ene na de andere vakterm vliegt je om de oren en dan raak ik wel snel de draad kwijt. Maar omdat ik de grote lijn goed kan volgen, geeft dat niet.
Heel beeldend en ook met de nodige humor hier en daar beschrijft Rutherford welke reis onze voorouders afgelegd hebben, wie wij zijn en hoe we geworden zij tot wat we zijn. Hij komt tot verrassende conclusies. Die staan allemaal in dit boek, als een boeiend verhaal dat leest als een trein.
15 januari 2020
Meteen duiken we in het gekonkel en geroddel van dorpsvrouwen op het platteland van Engeland. De hoofdstukken zijn dagboeken en brieven, afwisselend geschreven door een aantal van deze vrouwen en meisjes, en een enkele man. De onderlinge verhoudingen worden soms complex, niet in de laatste plaats door de afwezigheid van de mannen in het dorp.
Lees meer “Het dameskoor van Chilbury – Jennifer Ryan”10 februari 2018
Als een rollercoaster gaat het verhaal door, op het puntje van je stoel word je heen en weer geslingerd tussen de personen. Hebben ze allemaal iets te verbergen? Wie zijn zij eigenlijk?
Wát klopt er niet?
De zogenoemde laatste meisjes hebben ‘alleen’ met elkaar gemeen dat zij de enige overlevende zijn van een volstrekt willekeurige massamoord, verder niets, het zijn totaal andere types. Toch trekken ze naar elkaar toe. Hoe kun je een volkomen onbekende toch je vertrouwen geven?