Als er een tienermeisje verdwijnt in de bossen bij Zeist, komt er bij Gaby een diep weggestopt trauma naar boven. Een eerdere moord van twintig jaar geleden, de betrokkenheid van haar broer daarbij – ze had het succesvol voor zichzelf afgesloten, maar de omstandigheden dwingen haar ertoe om zich er weer mee bezig te houden.
De auteur heeft gekozen voor de haar vertrouwde stad Deventer waar het verhaal zich afspeelt en waar ze duidelijk precies de weg weet. Ze schrijft ook zo tot in detail over patisserie, ook technisch, ze zou het zelf kunnen zijn. In ieder geval heeft zo zich erg goed georiënteerd.
Van den Bremer heeft een fijne, losse, soepele schrijfstijl, ze en laat subtiel, tussen de regels door, doorschemeren dat er nog veel meer aan de hand was twintig jaar geleden, meer dan er genoemd wordt. Het geheim dat Gaby angstvallig blijft verbergen voor iedereen, haar jeugd in een gruwelijk verstikkend gezin met een extreme uitwas van antroposofisch levensstijl, Van den Breemer laat het helemaal tot onder mijn huid kruipen.
Anna van den Breemer bewijst een prima thrillerauteur te zijn, ze schuwt moderne thema’s niet en ze schrijft recht voor haar raap, zoals haar hoofdpersonage Gaby ook is. Het verhaal zit slim in elkaar, met onverwachte wendingen en een verrassend slot. Wel is Gaby erg moedig in haar toch wel riskante acties. Er zijn denk ik niet veel mensen in het echte leven die op eigen houtje op dergelijk gevaarlijk onderzoek uitgaan, behalve natuurlijk in thrillers.
Prometheus, 2023
279 pagina’s