Het dilemma – B.A. Paris

Heerlijk, die subtiele hints naar geheimen. Geheimen tussen Livia en Adam, tussen hen en hun kinderen. Het zorgt ervoor dat ik graag snel verder wil lezen, want wat zou het zijn dat nou voor al die onderlinge ongemakkelijkheid zorgt? 
Livia geeft een groot feest ter gelegenheid van haar veertigste verjaardag. Iedereen die ze liefheeft zal op het feest aanwezig zijn, behalve dochter Marnie, die in het buitenland studeert. Maar diep in haar hart is Livia opgelucht dat Marnie niet kan komen. Ze heeft namelijk een geheim van haar dochter ontdekt dat ze Adam nog moet vertellen. Ze wil dit pas na haar feest doen, zodat ze nog even onbezorgd kunnen genieten. Maar Adam wil Livia verrassen en heeft vliegtickets voor Marnie gekocht, zodat ze er toch bij kan zijn. Dan krijgt hij op de dag van het feest een vreselijk bericht dat hij Livia eigenlijk direct moet vertellen. Hij kan het echter niet over zijn hart verkrijgen om haar feest te verpesten en gunt haar nog een paar gelukkige uren. 

Het gaat hier niet om mensen die uit kwade wil geheimen voor elkaar hebben met duistere bedoelingen. Integendeel, uit liefde, met de bestelling bedoelingen van de wereld, proberen ze elkaar in bescherming te nemen. Maar zachte heelmeesters maken stinkende wonden. Heel levensecht beschrijft B.A. Paris de soms moeizame onderlinge verhoudingen met vloeiende, heel natuurlijke dialogen. 

Paris slaagt erin om me volledig te laten meevoelen met wat zowel Livia als Adam doormaakt, de keuzes die ze maken, hun gedachtes en het horrorscenario waar ze in terecht komen. Het is alsof ik er persoonlijk bij ben en alles van dichtbij meemaak. De blonde paniek van de als een kip zonder kop rondrennende Adam, Livia’s enorme schuldgevoel over wat ze hem verzwegen heeft, terwijl ze zonder het te weten hem precies dat toewenst wat hij daadwerkelijk meemaakt, namelijk een wanhopige ongerustheid, angst om een dierbare. 

Het verhaal handelt voor driekwart op de dag van het feest. De korte hoofdstukken zijn beurtelings vanuit Adam en Livia geschreven. Omdat Paris voortdurend hun beider zorg voor de ander weergeeft, creëert ze prachtig de benauwende sfeer, waarin Adam en Livia voortdurend om elkaar heendraaien, elkaar geforceerd niks vertellen, maar het wel alsmaar volhouden om over koetjes en kalfjes bepraten. Als lezer zit ik op het puntje van mijn stoel, ik zou ze wel willen toeschreeuwen om hiermee te stoppen. Hoe krijgt Adam het voor elkaar om niks te zeggen? De sfeer schreeuwt om een ontlading, we weten inmiddels ook met van wat Livia dwars zit. De onderhuidse spanning loopt enorm op, tot het echt bijna niet meer te houden is. De miscommunicatie, waarbij ze op een gegeven moment denken te weten wat de ander niet vertelt, is zowat niet uit te houden.
Na afloop heb ik het gevoel zelf weg te lopen bij een familie die ik persoonlijk ken.

Wat mij betreft is dit het beste boek van deze schrijfster, het overstijgt Breng me terug, dat voor mij ook al op grote hoogte stond.

AmboAnthos 2020
333 pagina’s

(Visited 8 times, 1 visits today)
Click to rate this post!
[Total: 0 Average: 0]

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *