Een brief uit München komt tot ons via de perspectieven van alle personages, vanuit verschillende tijdlijnen, waarbij Nesser de stijl voor ieder personage aanpast. Zijn schrijfstijl is heel prettig, relaxt en los, met veel speelse humor die vooral in de interactie tussen Barbarotti en Backman naar boven komt.
Nergens is het gehaast, het is geen snelle thriller met veel actie waar je buiten adem van raakt. We volgen meer de gemoedstoestand van de verschillende personages, die heel menselijk blijven en het af en toe ook niet weten. De auteur houdt zich daarentegen zoals meestel verre van het delen van persoonlijke kenmerken. Hij slaagt erin om de lezer vaak en met genoegen op een verkeerd been te zetten, en is zijn publiek steen te slim af. Actualiteiten zoals de allesoverheersende coronapandemie en gebeurtenissen in het Witte Huis zorgen ervoor dat lezer precies weet in welk jaar het verhaal zich afspeelt.
Het verhaal blijft heel schimmig, het onderwerp van de besloten bijeenkomst met kerst maar ook de genoemde mysterieuze ‘gebeurtenis in het verleden‘ blijven zorgen voor hoofdbrekens bij het inspecteursduo.
Een brief uit München is geen snelle actiethriller, maar door beschouwingen, onderliggende verhoudingen en voortdurend sluimerende geheimen laat de spanning niet los. Nesser draait er ook een origineel slot aan, waarbij de titel uiteindelijk betekenis krijgt.
Een brief uit München, het achtste deel van Nessers reeks rond inspecteur Barbarotti, is opnieuw een literair hoogstandje van deze productieve Zweedse auteur.
De Geus 2025
368 pagina’s