Sloane Caraway is een pathologische leugenaar. Ze verliest zich in kleine leugentjes, onschuldig bedoeld, om haar saaie leven wat op te leuken. Als ze op een middag in het park een kind in tranen ziet door een bijensteek, kan ze het niet laten. Ze vertelt de aantrekkelijke vader van het meisje dat ze verpleegkundige is en haalt de angel uit de voet van het kind.
Met deze leugen en de toevallige ontmoeting weet Sloane het voor elkaar te krijgen de oppas te worden van het meisje. Haar ouders, het rijke echtpaar Jay en Violet Lockhart, zijn een ogenschijnlijk volmaakt New Yorks glamourkoppel. Maar achter dat perfecte plaatje schuilt een waarheid die veel gevaarlijker is dan iemand ooit voor mogelijk had gehouden.
Sophie Stava is Amerikaanse, ze studeerde Engelse literatuur. Nadat ze jaren als recruiter en ghostwriter had gewerkt, besloot ze om zelf te gaan schrijven. De oppas is haar debuut en wordt gelijk vertaald in bijna twintig landen. Ook staat er een tv-serie op stapel.
Stava schrijft aantrekkelijk. Haar losse stijl is boeiend. Het perspectief vanuit Sloane is niet gespeend van zelfrelaterende humor. Sloane weet dondersgoed dat ze liegt. De auteur laat wel goed voelen uit welke trieste achtergrond deze gewoonte stamt en de lezer zal ondanks alles sympathie ontwikkelen voor Sloane. Intussen gaat die helemaal op in haar nieuwsvriendschap die neigt naar aanbidding, maar gebaseerd is op leugens.
Tussen de regels door staat nog veel meer – dat Sloane diep in dekproblemen geraakt is, dat het huwelijk van Violet en Jay niet is hoe het lijkt, maar ze slaagt erin om de complete informatie lang voor zich te houden, terwijl ze de lezer voortdurend triggert.
Een enorme twist halverwege doet de adem stokken en een duister complot begint zich aan te dienen. Na een schokkends perspectiefwissel verrast Stava met nog een paar twists, tot het onverwachte slot. Maar dat slot, het laatste hoofdstuk en de laatste wissel van perspectief, doet de rest van het verhaal tekort door de langdradigheid en ongeloofwaardigheid.
Stava bewijst zonder meer in staat te zijn een psychologische thriller van formaat te schrijven, ze is een rijzende ster in dit genre. Wellicht dat meer ervaring haar in haar volgende boeken zal helpen dit tot de laatste pagina vol te houden.
A.W. Bruna Uitgevers 2026
380 pagina’s