Blinde vlek sluit naadloos aan op het vorige deel rond Amber de Witt – Gouden kooi. Het kan een spoiler zijn voor iemand die deze serie nog niet kent, terwijl de drie delen in principe goed los van elkaar te lezen zijn.
Brouwers schrijft vanuit verschillende perspectieven. Rechercheur Amber de Witt, alleenstaande moeder na een lastige scheiding, staat in de derde persoon en deze stukken zijn emotioneel beladen. Amber heeft duidelijk nog last van een oude zaak van een paar jaar geleden.
Melanie is de ik-figuur. Ze begint ook een onderzoek, parallel aan dat van de politie. Amber en zij spreken dezelfde personen, ze ontdekken soms dezelfde dingen en soms het het goed om te realiseren of je met Amber of met Melanie onderweg bent.
Blinde vlek is pakkend geschreven, met intelligent taalgebruik. Verdriet of verslagenheid kan wel eens iets te overtrokken worden, iets teveel zijn, maar later komt de reden daarvoor naar boven. Wat Brouwer erg goed doet, is steeds prikjes geven over relatie tussen Alisha en Melanie.
Hoewel het tempo over het algemeen heel vlot is, halen uitvoerige details dat er op sommige plekken weer uit. Toch is het verhaal nergens langdradig, er is genoeg om over na te denken en er gebeurt steeds wel iets. Maar de details van het forensisch onderzoek overheersen. Dat zou iets minder kunnen. Over het algemeen geldt in Blinde vlek het credo ‘less is more’, hoe groot de verleiding ook aanzijn om veel te willen vertellen.
Amber werkte in de eerdere delen al goed samen met collega John. Er lijkt nu iets aan de hand te zijn waardoor hun verstandhouding verandert. Amber heeft hier last van, en Brouwer beschrijft dit heel treffend. Het zal de lezer zeer zeker raken.
De onverwachte dreiging die plotseling de kop opsteekt, kruipt onder de huid en laat het verhaal ook opleven. De lezer zit weer op het puntje van de stoel en vraagt zich steeds meer af wie er eigenlijk te vertrouwen is.
Brouwer is heel beeldend in haar beschrijvingen van de omgeving. Het hete zomerweer, Den Haag, het Haagse Bos, het glijdt allemaal langs voor de ogen van de lezer. De persoon Amber ontspringt heel helder via de ogen van Melanie. Zij ziet haar werkwijze, haar scherpte, en haar uiterlijk. Blinde vlek kent een aantal verrassingen, waarvoor Brouwer laat zien dat ze beschikt over een goede timing. Omdat de dader zo’n 40 pagina’s voor het slot al bekend is, ligt een extra wending in de lijn van de verwachting. En die komt.
De auteur slaagt erin om haar lezer meermalig te misleiden en stuurt aan op een dramatisch slot, dat direct vraagt om een vervolgboek. Want hoe gaat het aflopen voor Amber en John?
JB Uitgeverij 2026
193 pagina’s