20 september 2019
Het is zo bejubeld en aangeprezen in de pers, dit boek, dat ik het uiteindelijk ook gekocht heb. De beschrijving sprak me erg aan, ik wel nieuwsgierig. Maar toch heeft het even geduurd voordat ik dat daadwerkelijk deed en volledig voorbereid over hoe griezelig dit boekmoet zijn, begin ik het dan eindelijk te lezen. De proloog zorgt er al direct voor dat er niets teveel beloofd is.
Het begint met onverklaarbare gebeurtenissen, die eng zijn en zelfs angstaanjagend worden. Het enge kinderrijmpje, de vlinders, het paranormale, ik word er erg onrustig van en net zo zenuwachtig als Tom. De onverwachte wendingen in het verhaal maken dat bepaald niet minder. Maar stoppen met lezen gaat echt niet. Gekluisterd zit ik.
De fluisterman
Nog kapot van de dood van zijn vrouw besluit Tom Kennedy met zijn zoon Jake te verhuizen naar het kleine stadje Featherbank om een nieuwe start te maken. Maar Featherbank heeft een duister verleden. Twintig jaar geleden ontvoerde en vermoordde een seriemoordenaar vijf jongens. Tot hij uiteindelijk werd gepakt vreesde iedereen de Fluisterman.
Dat is al lang geleden, en een oud misdrijf hoeft natuurlijk niet van invloed te zijn op het leven van Tom en Jake. Maar dan verdwijnt er weer een jongen en begint Jake zich vreemd te gedragen. Hij zegt dat hij gefluister hoort bij zijn raam.
Dit is niet ‘alleen maar’ een spannend verhaal. De innerlijke strijd van zowel Tom als Pete speelt een grote rol, net als de verschillende vader-zoonrelaties en de duistere wereld die daarachter zit. Het zijn de gevolgen daarvan op een inmiddels volwassen kind die dit verhaal pas echt angstaanjagend maken.
Maar wat zich in Jake’s hoofd afspeelt – het denkbeeldige vriendinnetje, het contact met dode kinderen, zijn helderwetendheid – naast gruwelijke gebeurtenissen en trauma’s is hier ook nog sprake van iets paranormaals. En dat kan.
Dit boek is zo goed geschreven, in een stijl die voor spanning en verwachting zorgt, waar North iets net níet vertelt, maar alleen aanstipt en doorgaat met subtiele suggesties, ik zei het al: is zit gekluisterd.
Pas op het gefluister in het donker, ’s avonds.
AmboAthos, 2019
409 pagina’s