Breng me terug – B.A. Paris

12 september 2019

We lezen in wisselende tijdlijnen, hetgeen een verhaal altijd er verlevendigt. In beide is Finn aan het woord, waarbij hij zich in de ‘Vroeger’-stukken  rechtstreeks richt tot tot Layla. Snel is duidelijk dat er die nacht meer gebeurd is dan Finn prijsgeeft. Maar er lijkt nog iemand te zijn die ervan op de hoogte is. 
Dit verhaal is geniaal beschreven, ik zit in een achtbaan die maar doorgaat en doorgaat, nergens stopt, maar nagelbijtend angstaanjagend is.

Sommige onverwachte opmerkingen tussendoor zorgen ervoor dat ik als lezer erg onrustig word, want er ís iets. En er klopt iets niet. Maar ik weet niet wát.

Een jong stel rijdt door Frankrijk en stopt onderweg bij een benzinestation. Finn stapt uit om naar het toilet te gaan, maar wanneer hij terugkomt bij de auto is Layla spoorloos verdwenen. De politie ziet Finn als verdachte. Hij vertelt hen wat er gebeurd is die avond. Het is de waarheid. Maar niet de hele waarheid.
Twaalf jaar later is Finn verloofd en gelukkig – zijn verleden heeft hij achter zich gelaten. Tot hij op een middag thuiskomt van zijn werk en zijn verloofde op de bank ziet zitten. Ze houdt iets in haar handen, een object zonder enige waarde, behalve voor Finn en Layla. Is zijn eerste liefde teruggekeerd? Of speelt iemand een spel met hen? 

Ik krijg na tweederde van het boek gelezen te hebben ineens een idee over wat het zou kunnen zijn wat er speelt. Natuurlijk reuzebenieuwd of ik het bij het juiste eind heb lees ik door, het laatste deel in, hoe Finn steeds gekker gemaakt wordt. Als blijkt dat ik in de goede richting heb gedacht, wordt de plot wel iets minder verrassend, hoewel het toch nog ingewikkelder in elkaar zit dan ik maar had kunnen vermoeden. 

B.A. Paris (hoe zou ze nou heten?) heeft drie thrillers op haar naam staan, ik vond dit van de drie het beste. Waar de plot van het eerste mij heel erg pakte, vond ik het tweede niet zo goed geschreven. Maar deze derde slaat alles. Het zit geniaal in elkaar, ik heb bijna non-stop met open mond  steeds maar verder gelezen, totdat de plot me ondanks alles nog verbijstert. 

Maar ergens voel ik wat voldoening dat ik deze Queen of Crime de baas ben geweest. Hoewel ik ook twijfel of zij het niet op een bepaald moment een beetje cadeau gedaan heeft… 

Our Score

AmboAnthos, 2018
324 pagina’s

(Visited 9 times, 1 visits today)
Click to rate this post!
[Total: 0 Average: 0]

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *