Het Groningse dorp Leek wordt opgeschrikt door een plotselinge, ongewone uitbarsting van geweld. De politie tast in het duister en schakelt de van oorsprong Italiaanse privé-detective en maffia-expert Armanda Carlotti in.
Als er weer een Lekenaar ineens verdwijnt, staat de politie helemaal voor een raadsel. Armanda gaat naar Italië en ontdekt dat de maffia zich momenteel om onverklaarbare redenen inderdaad richt op het dorp Leek in Groningen. Wat volgt is een kat-en-muisspel dat haar leven behoorlijk in gevaar brengt.
Jacques H. Brinker is universitair oud-docent Italiaanse letterkunde en hij schreef publicaties over Italië en de Italiaanse taal. Het maffiaspoor is zijn derde misdaadroman.
Wat opvalt, is een mate van onsamenhangendheid waarmee de auteur midden in het verhaal valt. Zijn personages zijn vaag en vlak, hij zet ze zonder ook maar enige diepgang neer. Aan het eind van het verhaal zijn ze nog steeds figuranten, waarmee de lezer zich nauwelijks kan vereenzelvigen.
Het docerende verleden van de auteur is duidelijk herkenbaar in het minzame, wollige taalgebruik, dat zorgt voor een beetje oubollige sfeer. De vergelijking met de boeken van Havank en Robert van Gulik – uit halverwege de twintigste eeuw – doemt steeds in het achterhoofd op. Het tempo van Het maffiaspoor ligt net zo laag, anders dan in moderne, flitsende thrillers met wilde achtervolgingen en snelle communicatie. Maar dat hoeft ook niet. Het genre past naadloos in de schrijfstijl, het woordgebruik en rustige gedachtespinsels. Hier geen op hun tandvlees lopende, doodvermoeide rechercheurs, maar rechercheurs die morgen wel verder zien en de middag vrij krijgen.
Het verhaal bestaat voor zeker driekwart uit dialogen, lange gesprekken vol soms onnodige uitwijdingen en details. Brinker laat zich zien als een auteur die overduidelijk niet genoeg krijgt van zijn eigen beschrijvingen over bouwkunsten, en dus ook niet over zijn vakgebied, of het nou Italiaans of Hollands is. Zelfs tijdens de laatste klopjachten, waar de rechercheurs samen met Armanda de boeven in de kraag vatten heeft hij oog voor alle details. Uiteindelijk komen alle lijntjes bij elkaar en de conclusie kan dan ook zijn: Het Groningse dorp Leek is gelukkig weer maffiavrij.
Uitgeverij Mosae Libro 2026
240 pagina’s