Chris Whitaker werkte tien jaar op de Londense beurs, tot hij succesvol thrillerauteur werd.
Vincent King werd als vijftienjarige veroordeeld voor zijn rol bij de dood van de zevenjarige Sissy. Nu, dertig jaar later, is hij weer vrij en gaat hij terug naar zijn geboorteplaats Cape Haven. Niet iedereen is blij hem te zien. Dan komt er een reeks gebeurtenissen op gang die tragische gevolgen zal hebben voor de hele stad.
Vincent komt weer naar huis en het hele stadje bereidt zich daarop voor. Cape Haven is klein, waar iedereen elkaar hun hele leven al kent, waar de sociale controle groot is; een stadje waar die dertig jaar niets is veranderd. Whitaker geeft precies de benauwende, ongezonde sfeer weer van een stadje waar iedereen alles van elkaar weet, alles wat er achter de voorgevels verborgen zit.
We beginnen bij het einde kent wisselende perspectieven – dat van Duchess en van Walk, die ook tijdens de hoofdstukken wisselen. Soms is niet gelijk duidelijk wie aan het woord is, dat moet helemaal uit de context blijken. In korte, soms fragmentarische zinnen die perfect to-the-point zijn, zet Whitaker het verhaal neer, bijna emotieloos. Tegelijkertijd slaagt hij er desondanks in om de entourage diepgaand in het verhaal op te nemen.
De proloog speelt zich dertig jaar eerder af. Het duurt even wie wie is, dat wordt in het daaropvolgende hoofdstuk duidelijk. De goedbedoelende dorpsagent Walk wekt sympathie, ondanks zijn eigen problemen en zorgen gaat hij tot het gaatje om de waarheid te achterhalen, waarbij hij voortdurend Duchess en Robin, de kinderen van Star, Sissy’s oudere zus.
De dertienjarige Duchess laat niemand dichtbij komen, als een blazend katje dat voortdurend haar nagels uitslaat. Met haar agressieve, wrokkige en ook onbeschofte houding, probeert ze een beschermingsmuur te bouwen rond het gezin dat bestaat uit haar moeder Star, Robin en zijzelf. Beide kinderen zijn ernstig getraumatiseerd.
Duchess haalt het onderste uit de kan om zich groot te houden, Whitaker zet haar neer als een sterk meisje dat nergens bang voor is en tot alles in staat is om haar broertje en zichzelf te beschermen. Het is mooi om te lezen hoe ze toch heel langzaam een beetje weer ontdooit. Whitaker heeft weinig woorden nodig om de ingehouden woede van Duchess uit te drukken, haar loyaliteit en plichtsbesef; maar ook de wanhopige wilskracht van Walk.
We beginnen bij het einde moet het niet hebben van veel tempo. Het verhaal gaat traag, ondanks de korte zinnen. Whitaker graaft diep in de emoties van zijn personages, waardoor de lezer zich helemaal kan inleven in elk van hen. Hij werkt langzaam naar een ontknoping toe, terwijl Walk op zijn tandvlees loopt en bijkans met zijn laatste krachten achter de verbluffende, schokkende waarheid komt.
We beginnen bij het einde is een prachtige literaire thriller waar de onderhuidse spanning tussen de inwoners van Cape Haven een hoofdrol heeft. Het verhaal kent verrassende wendingen en een tragisch afloop. Niet een boek waar je vrolijk van wordt, maar een schitterend geschreven verhaal waar alle sympathie uitgaat naar de twee kinderen en agent Walk.
Volt 2022
416 pagina’s