Julienne Brouwers heeft een medisch-technische achtergrond, ze werkte in de biotechnologie en bij ziekenhuizen. Ze heeft drie eerdere thrillers uitgebracht bij haar eigen uitgeverij JB Uitgeverij. Koel water is haar vierde.
Na een zakelijke borrel wordt Hugo, charismatisch leider van een vastgoedkantoor en stiekeme minnaar van zijn medewerkster Louise, levenloos aangetroffen in zijn bed. Tot overmaat van ramp ontdekt Louise snel dat achter Hugo’s perfecte façade een duistere wereld schuilt.
Forensisch rechercheur Amber begint een onderzoek en legt al snel een web van bedrog en corruptie bloot. Ook Louise zelf verricht speurwerk. Zelfs als haar eigen leven hierdoor gevaar loopt.
Brouwers schrijft met veel details over technisch forensisch onderzoek. Ze heeft een fijne, actieve schrijfstijl, waardoor het verhaal vlot verloopt. Het geeft je de indruk dat ze met jou als de lezer gezellig zit te babbelen. Maar dit is ook een valkuil, want het iets teveel geven van uitleg ligt dan op de loer, zinnen worden snel in spreektaal opgeschreven, een beetje onhandig geformuleerd soms met een taalkundig mankement. Teveel uitleg haalt het niveau van de thriller naar beneden, die stijl past meer bij een spannend jeugdboek.
We lezen Koel water vanuit twee perspectieven. De ik-figuur is Louise, die haar eigen onderzoek start, buiten politie om. Brouwers dompelt haar lezer onder in het doolhof van verdriet, onmacht en wantrouwen waardoor Louise haar weg moet vinden. Maar ze heeft een ijzersterke wil om de moord op Hugo op te lossen. Brouwers zet haar neer als een strijdvaardige vrouw met veel moed, die onbehouwen confrontaties niet schuwt, maar die tegen machten oploopt die te sterk voor haar zijn.
Het andere perspectief is dat vanuit forensisch rechercheur Amber. De auteur laat haar overkomen als een jonge hond die zich met volle kracht op het onderzoek stort. Daadkrachtig en heel fanatiek. Hier en daar een beetje té. We krijgen een beetje mee van Ambers thuissituatie met een huilbaby waardoor ze overdag vaak doodmoe is, maar haar man komt nergens uit de verf, die blijft vaag op de achtergrond.
Toch heeft het verhaal zelf een mooie, doorlopende spanningsboog, waaronder Brouwers haar lezers ook een paar keer de verkeerde kant op stuurt. Hoewel ze deze lezer hier en daar beslist onderschat met overbodige toevoegingen en ook haar hoofdpersonage tekort doet, slaagt ze er glansrijk in om het verhaal met een enorme twist te beëindigen. De ontknoping is zeer zeker zenuwslopend. Ondanks de wel heel suikerzoete feelgood-afsluiting toont de auteur veel potentie. Er zijn wat leerpunten te behalen, bijvoorbeeld in doseren van informatie, het voorkómen van hinderlijke woord- en naamsherhalingen en het formuleren van taalkundig juist opgebouwde zinnen. Met weinig woorden veel zeggen is een vak apart, maar wel de essentie van een thriller.
Het verdient aanbeveling om het manuscript door een goede redacteur te laten lezen om hinderlijke fouten eruit te halen. Bijvoorbeeld de zin: ‘(…) had geïmpliceerd dat Paul Hugo liever had zien komen dan gaan’ had gezien de context precies andersom gemoeten.
Koel water is een leuke thriller met een goed verhaal en mooie plot, maar het heeft nog wat aandachtspunten die door meer ervaring waarschijnlijk wel opgelost zullen gaan worden.
JB Uitgeverij 2024
294 pagina’s