24 februari 2020
De manier waarop we kennismaken met de hoofdpersonages is leuk. Vanuit het niets bouwt Michaelides heel langzaam op, met brokjes informatie over Theo, maar ook over Alicia. Haar dagboekfragmenten staan tussen de stukken die in het heden spelen, de stukken waarin Theo een weg zoekt om Alicia te bereiken.
Omdat beide invalshoeken met elkaar in tegenspraak zijn, wordt het verbijsterender en verbijsterender wat zich moet hebben voorgevallen. Er gaat een enorme dreiging vanuit, die me de rillingen over d erg laat lopen.
Iedereen dacht dat Alicia Berenson een gelukkig huwelijk had; dan schiet ze haar man vijf keer in zijn hoofd. Na deze gruwelijke daad zwijgt ze, en weigert een verklaring te geven. Alicia’s stilte spreekt tot de verbeelding van het publiek en maakt haar tot een mysterieuze beroemdheid.
Psychotherapeut Theo Faber is ervan overtuigd dat hij haar weer kan laten praten en zo te ontrafelen wat er zich die bewuste nacht heeft afgespeeld. Hij doet er alles aan om een baan te krijgen bij de instelling waar Alicia zit opgesloten, en lijkt geobsedeerd om met haar in gesprek te gaan. Maar hij kan niet voorzien wat hij daarmee in gang zet…
Dan is er nog Theo’s persoonlijke leven waar ook niet alles naar wens gaat. Deze hoofdstukken worden afgewisseld met die over Theo’s zoektocht. Deze stukken roepen vragen op, die steeds maar blijven hangen, terwlijk Theo maar doorstoomt en tot het uiterste gaat m de waarheid boven tafel te krijgen.
De plot komt als een moker. Terwijl Michaelides op ijzingwekkend wijze steeds kleine flarden van verdenking strooit, waardoor je je als lezer slim waant, is daar de totaal verbijsterende twist die me de adem ontneemt. Wat een onwaarschijnlijk goed debuut. Meesterlijk.
Cargo, 2019
350 pagina’s