In Antwerpen worden vrouwen vermoord aangetroffen, allemaal nadat ze in heftige fora op internet met de dood werden bedreigd. De bewijzen tegen de verdachten liggen voor het oprapen. Toch volharden deze verdachten in hun onschuld. Inspecteur Anne Verelst voelt dat er meer aan de hand is en weigert de gemakkelijkste conclusies te trekken. Ze bijt zich vast in de zaak, terwijl ze ook nog worstelt met spoken uit het verleden.
Anne is een zeer gedreven inspecteur. Ze laat niet los, hetgeen wel ten koste gaat van haar eigen gezondheid en welbevinden. Mondjesmaat leert de lezer over haar privéleven, dat een rode draad vormt door alle delen van deze serie thrillers rond haar persoon. Hoewel de delen onafhankelijk van elkaar te lezen zijn voor wat betreft de zaken waaraan Anne met haar team werkt, mist de lezer die niet alle boeken kent best veel over de achtergronden van de personages. Hun privé-beslommeringen, hun relatie tot elkaar en gebeurtenissen in eerdere boeken worden veelvuldig aangestipt, maar niet nader verklaard. Hier blijft de lezer met vragen achter.
Van begin tot eind dwarrelen in Onschuld gedichtenflarden in cursief, soms heel suggestief. Niet alleen van de dader, maar ook van Anne; hier schemeren eerdere delen doorheen en die benadrukken haar akelige ervaringen.
Luc Vos blijft dit echter steeds herhalen en de hoeveelheid sentiment, bedoeld om onder de huid te kruipen, nadert wel het randje van het uithoudingsvermogen van zijn lezers. Hij blijft onverminderd doorzagen over het gevaar van haat op internetfora, de voortdurende twijfel van Anne en het steeds terugkerende gedachtegoed van de dader. Het tempo van Onschuld ligt daardoor erg laag.
Toch slaagt de auteur erin om een dreiging onderhuids te laten doorzinderen en houdt hij desondanks zijn lezers vast. Maar met pakweg honderd pagina’s minder had het verhaal ook verteld kunnen worden.
De Vlaamse auteur Luc Vos begon zijn schrijverscarrière met fantasy en jeugdverhalen. Later kwamen zijn thrillers en korte verhalen uit. Bekendheid kreeg hij vooral door zijn thrillerreeks rond inspecteur Anne Verelst, waarvan Onschuld de vijfde in de rij is. Zijn stijl is dan ook heel herkenbaar als Vlaams, goed voelbaar in de bloemige schrijfwijze en woordkeuzes die we in het Nederlands niet allemaal gewend zijn.
Vos volgt Anne bij haar onderzoek terwijl hij de lezer al meer informatie gegeven heeft. Hij kruipt in het hoofd van de dader en ontvouwt een afgrijselijk verknipte geest die een wraakactie voorbereidt. De lezer is er vervolgens getuige van hoe Anne onzeker, met veel twijfel, langzaam dichter bij de waarheid komt.
Onschuld heeft een beangstigende, verknipte sfeer met veel onderhuidse dreiging. Met een aantal onverhoedse wendingen zet Vos zowel lezer als politie op een dwaalspoor. De ingenieuze plot heeft een onthutsende afloop, met uitsluitend slachtoffers en verliezers. Een afloop waar misschien niet iedereen blij mee zal zijn.
Uitgeverij Fosi 2026
472 pagina’s