Mariska Noordeloos runt een cafetaria in Noord-Holland. Ze is getrouwd en ze heeft twee zoons. Leven vol leugens ishaar negende thriller en het is het vervolg op Het spel is uit, haar debuut uit 2017.
Na de moord op haar vriendin Monique probeert Ellis haar leven weer op te pakken. Dan gebeuren er onverklaarbare dingen in haar huis en wordt ze ontvoerd. Iemand is op jacht naar zowel Ellis als haar man Alec. De leugens stapelen zich op, terwijl Ellis wanhopig probeert te ontsnappen aan haar gruwelijke lot.
Leven vol leugens begint een zeer uitgebreid verslag van de inhoud Het spel is uit. Het is dus niet nodig om dat eerste deel al gelezen te hebben, alle sentimenten en voorvallen komen meermalen weer aan bod. Het vreemde is wel dat in dit vervolgdeel bepaalde zaken uit Het spel is uit aangepast lijken te zijn, waarschijnlijk om beter in het nu voorliggende vervolgverhaal te passen, maar het tast wel de geloofwaardigheid aan. De lezer die beide boeken leest, zal het zeker opmerken.
Noordeloos schrijft vanuit verschillende perspectieven. Naast Ellis en Alec komen ook die van hun tegenstanders aan bod.
Ellis is na de dood van haar vriendin Monique opnieuw beland in een depressie. Het leven valt haar in alle opzichten tegen. Opnieuw is ze de weg kwijt en zorgt ze slecht voor zichzelf. Zij kwelt zichzelf door tegen wil en dank via een slachtofferrol te ontsnappen aan de realiteit. Dat zij als hoofdpersoon eveneens ontvoerd en opgesloten wordt – net als Monique in deel 1 – is een herhaling van zetten.
Voor Alec is in dit tweede deel een grotere rol weggelegd. Heel verrassend blijkt hij ineens al die tijd in het schemergebied van de criminaliteit verkeerd te hebben. Zijn woede en wraakzucht loopt de spuigaten uit, hij is bereid om eigen rechter te gaan spelen.
Noordeloos heeft een directe schrijfstijl, met grof taalgebruik en erg lange beschrijvingen, waarbij zij ook vaak in herhalingen vervalt. Echte diepgang ontbreekt doordat ze blijft hangen in emoties en mentale woede-uitbarstingen, en een mate van ontwikkeling daarin uitblijft. Er zijn elementen in het boek die de wenkbrauwen doen fronsen als twijfel de kop opsteekt over hun waarschijnlijkheid.
Sinds haar debuut in 2017 heeft Noordeloos zeker een ontwikkeling doorgemaakt. Haar taalgebruik is bij tijd en wijle nog steeds erg grof en ze valt ook nog regelmatig in lange herhalingen. Zwaar geweld schuwt ze niet, ze gaat daar erg laconiek mee om, haar beschrijvingen hiervan zijn zakelijk, zelfs emotieloos. Maar over het geheel is haar stijl rustiger geworden, er zit meer samenhang in het verhaal.
De spanning in Leven vol leugens zit niet in de vraag wie de daders zijn – want de auteur maakt haar lezers getuigen van alles wat iedereen doet -, maar wel in de vraag hoe alles uiteindelijk zal aflopen. De grootste crimineel, de grote baas die alles op afstand aanstuurt, blijft op de achtergrond en deze kaart houdt Noordeloos lang tegen de borst.
In Het spel is uit toont Mariska Noordeloos sinds haar debuut een zekere vooruitgang in haar schrijfstijl. Minder scheldwoorden zou haar nog meer sieren, maar dit zal ook een kwestie van smaak zijn.
Brave new books 2024
294 pagina’s