Deze Oostenrijkse auteur is in ons land nog relatief onbekend. Hij werkt fulltime als schrijver van onder ander thrillers. Zijn serie Nemez & Sneijder bestaat inmiddels zeven delen. Doodvonnis is het tweede. Hij schreef dit al in 2015. Af en toe tipt Gruber het eerdere deel aan, maar de boeken zijn prima losstaand van elkaar te lezen.
Een jaar na haar verdwijning duikt het 11-jarige Weense meisje Clara plotseling weer op. Ze blijkt zwaar getraumatiseerd te zijn en op haar rug zit een grote, angstaanjagende tatoeage. De eigenzinnige en vindingrijke Weense Officier van Justitie Melanie Dietz wordt op het onderzoek naar de ontvoering gezet, waarbij ze voortdurend strijd voert tegen de bureaucratische, onwelwillende recherche. Clara is als enige ooggetuige in groot gevaar.
Tegelijkertijd geeft de Nederlandse gedragsdeskundige en forensisch psycholoog Maarten S. Sneijder aan de politieacademie in Wiesbaden een cursus. Oud-commissaris en deelnemer Sabine Nemez ontdekt een verband tussen verschillende onopgeloste zaken. Zij gaat op onderzoek uit, omdat ze vermoedt dat haar vriend, rechercheur Erik Dorfer, hiermee bezig was toen hij neergeschoten werd en ernstig werd gewond raakte.
Door Doodvonnis heen loopt een thema dat ook negen jaar later nog actueel is, namelijk het gevaar dat internet voor kinderen kan hebben.
Gruber schuwt in Doodvonnis grof geweld niet. Gruwelijke details en lugubere vondsten worden uitgebreid uitgemeten, wat niet heel prettig is om te lezen. Maar daartegenover komen de personages levensecht voor ogen. De excentrieke, meedogenloze Sneijder staat als een huis; de energieke, gedreven Sabine Nemez zorgt ervoor dat de lezers buiten adem raken.
Sabines positie tijdens de opleiding is niet gemakkelijk. Naast haar aanvankelijk arrogante medestudenten en hun lompe docent heeft ze ook haar zorgen over haar zwaargewonde vriend. Ze is een borrelend vat van vechtlust om haar onderzoek te doen, maar ze mag er met niemand over praten en als student zijn haar handen gebonden. Gruber laat goed voelen hoe zij zich moet inhouden in haar acties, maar ook het vat soms bijna explodeert.
Waar in eerste instantie de moordslachtoffers op verre afstand blijven en volslagen willekeurig lijken te zijn, is dat na de onverwachte twist halverwege het boek ineens heel anders. Alles komt veel dichterbij en Gruber laat de lezer hiervan getuige zijn, waardoor die op het puntje van de stoel gaat zitten. Als de lijnen van Melanie en Sabine samenvallen slaagt Gruber erin om een enorme spanning op te bouwen, waarin de situatie voor en Sneijder en Sabine levensgevaarlijk wordt.
Gruber stijl is prettig, maar in de vertaling schuurt het wel. Het Duits is veel formeler dan het Nederlands. Men spreekt elkaar veel vaker met ‘u’ aan dan bij ons. Die vertaler heeft dit overgenomen in de Nederlandse versie, maar dit komt heel onnatuurlijk en stijf over. Het zou misschien goed zijn om een vertaling ook aanpassen naar de cultuur van het betreffende land. Het resultaat is dan een superspannend, gruwelijk, soms ook horror-achtig verhaal met veel vaart en een ijzingwekkende plot, dat ook nog eens heel natuurlijk leest.
Bruna 2024
560 pagina’s