Ik mis je – Harlan Coben

Coben heeft twee gezichten. 
De ene die nogal lomp en oppervlakkig schrijft de andere die heel fijnzinnige, zeer spannende en goed uitgewerkte thrillers maakt waarna je verbluft achterblijft. Deze tweede ken ik ook en bevalt me vele malen beter.

Ook in dit boek bekruipt me in het begin een beetje ergernis vanwege de seksistische stijl van mannen-onder elkaar, het lompe, platvloerse. Coben last zoals gewoonlijk veel uitwijdingen in, die afleiden van het verhaal, en er inhoudelijk niets aan toevoegen. Ik heb de neiging om ze over te slaan, of in ieder geval min of meer diagonaal doorheen te lezen, ongeduldig, omdat ik wil weten hoe het verder gaat.

Lees meer “Ik mis je – Harlan Coben”

In retraite – Carla de Jong

In retraite is niet het eerste boek van deze schrijfster dat ik lees. Ik had er al drie gehad, met wisselend genoegen. De een beeldschoon, het ander tegenvallend. Maar In retraite pakt me onmiddellijk.

De Jong schrijft verhalend, beeldend. Met mooie soepele zinnen brengt ze ons steeds dichter bij haar personages en hun achtergrond, bij hun afzonderlijke beweegredenen om naar de retraite in Friesland te gaan. Haar stijl triggert voortdurend mijn  nieuwsgierigheid door niet alles chronologisch langs laat komen en dat nodigt uit om steeds maar door te willen blijven lezen.

Lees meer “In retraite – Carla de Jong”

Verzoeking – Harlan Coben

Coben is een fantastisch schrijver van literaire, bijzondere thrillers, als hij bij de draad van het eigenlijke verhaal blijft. Tijdens de eerste paar hoofdstukken maakte ik me zorgen of dit zo was in dit boek, want Coben bedient zich van erg veel uitwijdingen, met het gevaar terecht te komen in de wat platvloersere mannen-onder-elkaar-gedeeltes, de kant van Coben die mij persoonlijk niet zo aanspreekt.

Lees meer “Verzoeking – Harlan Coben”

De speelgoedman – Heleen van den Hoven

Inigo is onderweg naar huis na een ingrijpende tandartsbehandeling als er voor het eerst gaten in zijn geheugen ontstaan. Wat er volgt zijn nachtmerries en de drang om zijn verleden te achterhalen. Zijn herkomst, waar hij bijna niets van weet. 

Het verhaal lezen we afwisselend vanuit Fee, die zich in de eerste persoon tot haar zus richt, en Inigo, die we in de derde persoon volgen. Zijn dromen en flashbacks staan tussen de voorvallen in het heden in en zorgen ervoor dat daar chronologie ontbreekt. De korte hoofdstukken lezen heel prettig en zorgen ervoor dat je steeds maar wilt doorlezen. 

Lees meer “De speelgoedman – Heleen van den Hoven”