De lichte jaren (De Cazalets deel 1) – Elizabeth Jane Howard

12 januari 2018

Wat een prachtig, beeldend geschreven boek. De schrijfster heeft geput uit haar eigen familegeschiedenis en daarmee heeft ze een levensecht beeld neergezet van het leven van de gegoede burgerij en hun personeel, rond jaren ’30 in Engeland. De wereld van volwassenen en die van de kinderen zijn volledig gescheiden. De hoofdstukken vanuit perspectieven van de kinderen zijn heel mooi echt vanuit het kind geschreven. Je voelt precies hoe de ervaringen van de kinderen zijn; hun gedachtegang, de hersenspinsels waar ze zich totaal in verliezen.

Lees meer “De lichte jaren (De Cazalets deel 1) – Elizabeth Jane Howard”

Aftellen (De Cazalets deel 2) – Elizabeth Jane Howard

 4 februari 2018

Mooi hoe op een indirect verhalende wijze opgebouwd wordt wat er speelt. Veel gebeurtenissen worden naderhand verteld en dan via een ander familielid, waarbij het dan ook gelijk uit het perspectief van die ander is. Soms over dingen waarvan je wist dat die op handen waren, maar soms ook geheel onbekende gebeurtenissen. De tijd blijft synchronisch doorlopen in de hoofdstukken die namens de verschillende familieleden zijn opgeschreven.

Lees meer “Aftellen (De Cazalets deel 2) – Elizabeth Jane Howard”

Wij waren de gelukkigen – Georgia Hunter

 21 maart 2018

Na een paar hoofdstukken fronsten mijn wenkbrauwen een beetje. Er ontwikkelt zich van alles door de oorlogsdreiging, mensen worden uit elkaar gehaald, moeten vluchten, worden opgepakt, allerlei afschuwelijke zaken die niemand wil. Maar waar blijft de interactie tussen de familieleden onderling? Is er dan helemaal niets? Geen conflict? Nergens animositeit, rivaliteit, of een tikje venijn over en weer?

Lees meer “Wij waren de gelukkigen – Georgia Hunter”

Kolja – Arthur Japin

10 december 2017 

Een heel mooi, waargebeurd verhaal, over de jarenlange relatie tussen de broers Tsjaikovski en de dove jongen. Door het boek heen staan de dagboeknotities van Modest over de vorderingen van de jongen die hij lesgaf. Heel boeiend om erbij stil te staan hoe een doofstom geboren kind langzaamaan de tot dat moment ongebruikte spieren leert gebruiken en uiteindelijk kan spreken. Het ontbreken van het gehoor wordt bij Kolja ook gecompenseerd door andere vaardigheden, zoals het lijfelijk ervaren van muziek, en dat wat niet uitgesproken wordt desondanks kunnen doorgronden.

Lees meer “Kolja – Arthur Japin”