23 april 2020
Leïla Slimani schrijft als in één lange zin, voortkabbelend, voor mijn gevoel zonder pauzes. Het geeft een beetje etherische sfeer aan het verhaal, alsof we erboven zweven. Hierdoor zijn de personages ook niet vastomlijnd, ook zij worden van een afstandje beschouwd. Er zijn nauwelijks beschrijvingen van uiterlijken, of karakters. Ook niet over de achtergrond of verleden van de personages. We blijven op afstand.
Lees meer “De perfecte oppas – Leïla Slimani”16 februari 2020
Een pakkende omslag in zwart wit, met enkel een rood kleuraccent in de tekst. Je kijkt recht in twee koplampen in een sneeuwbui. Ik las de achterflap en een déjà-vu was een feit. Had ‘Gebroken’ van B.A. Paris niet net zo’n beginthema? Je rijdt in een sneeuwstorm over een stil bosweggetje. Er ligt iets op de weg. Zou jij stoppen?
Maar de overeenkomst houdt hier al gelijk op. De insteek van Heleen Smit is heel anders. Dit is een heel ander boek.
21 februari 2020
Met haar zakelijke, nuchtere, plompverloren stijl, vol met snufjes Britse droge humor, laat Muriel Spark me steeds maar grinniken. De manier waarop ze gortdroog steeds blijft herhalen wat de meisjes ‘beroemd’ maakte en wat zij later in hun leven zouden doen, en dat juffrouw Brodie in haar ‘prime’ is, haar beste jaren, is fenomenaal. Je hoeft tijdens het lezen echt nooit te bedenken: welk meisje was dit ook al weer?
Lees meer “De beste jaren van juffrouw Brodie – Muriel Spark”3 april 2018
Fysiek ongemak, veel fysiek ongemak. Dat is wat vanaf regel 1 op mij afkomt. Uitgebreid en steeds terugkerend de geur van mensen en hun niet heel smakelijke geluiden, dit zeer zeker tot mijn persoonlijke afkeer.
Fysiek ongemak ook van Moon als het gaat om de vele taboes op het gebied van lichamelijkheid en seksualiteit waarmee zij in een bekrompen, beklemmende, eenzame omgeving is opgegroeid en waaronder zij tot ver over het graf blijft lijden. Ook haar eigen merkwaardige fysieke gewoontes en de best aparte onderwerpen die zij fotografeert, dragen bij aan de sfeer van ongemak, schaamte en onzekerheid.
17 september 2019
Wat een bijzonder boek is dit!
In weelderige, poëtische taal komt een bijzondere wereld tot leven; die van oude boeken, tarotkaarten en rondreizende gezelschappen, met daarbij het allesverwoestende water van de zee. Terwijl je in boeken met twee tijdlijnen vaak een groot contrast heb in de sfeer en achtergrond is dat hier niet zo.
12 januari 2019
Een spannende thriller met een vleug bovennatuurlijke verschijnsels. Twee verhaallijnen die zestig jaar uit elkaar liggen, maar die uiteindelijk bij elkaar komen.
De karakters zijn mooi uitgediept, de personages zijn zeer geloofwaardig in hun vriendschappen, verschillen en achtergronden. Het verhaal ontwikkelt zich naar een onverwachte kant. De plot is onverwacht, hoewel niet echt verrassend.