Het Tristan-akkoord – Ewa Maria Wagner

Our Score

20 januari 2020 

Ewa – in het boek heet zij Ev als afkorting van Eveline – heeft grote twijfels over de wijze waarop haar leven zich ontvouwd heeft. Ze richt zich tussen de hoofdstukken door rechtstreeks tot haar vader, waarmee zij ons meeneemt naar haar jeugd. Het zijn stukken die me bij de keel grijpen. Want, hoewel niet zo extreem, wat een herkenning weer bij mijzelf!

Het Tristan-akkoord 

Altvioliste Eveline wordt gedwongen haar leven en drijfveren nauwkeurig onder de loep te nemen na een dreigend ontslag bij het orkest waar zij al jaren werkt. Ev heeft na haar vertrek uit Polen op eigen kracht een mooi leven in Nederland weten op te bouwen. Toch laat ze zich, naar eigen smaak, te veel door anderen dicteren welke keuzes ze moet maken.

Het Tristan-akkoord is haar persoonlijke zoektocht naar haar jeugd in communistisch, naoorlogs Polen, haar Duitse wortels en de moeizame verhouding met haar vader. Haar liefde voor muziek heeft haar altijd op de been gehouden. Wat blijft er over als die wegvalt? Naarmate ze dieper doordringt in haar eigen verleden en er een geheim uit de Tweede Wereldoorlog wordt ontrafeld, komt haar hele leven, de relatie met haar vader én haar carrière in een ander daglicht te staan.

Wij maken orkestrepetities mee die helemaal van binnenuit geschreven zijn, vanuit het gevoel dat je midden in het orkest zit, met je instrument. Ewa Wagner schuwt hier de technische details niet, details die een niet-strijker misschien weinig zeggen. 

Wagner schrijft met prachtig taalgebruik over hoe zij zichzelf altijd kon uiten via muziek en haar stijd hierin met haar vader, haar gevoel dat het haar allemaal opgedrongen is. Haar onzekerheid en twijfel om toe te geven aan haar grootste passie, namelijk schrijven, om zich te gaan uiten met woorden is zo voelbaar, heel mooi hoe zij haar twijfel hierover kan overwinnen en zich eindelijk los kan maken van haar vader. Wat een bevrijding moet dat zijn. 

Wat mooi. En petje af. Aan niets merk ik dat Nederlands Wagner’s moedertaal niet is. 

Het verhaal volgt Ewa’s eigen levensloop en moeizame relatie die ze met haar vader heeft. Volgens het vrij plotselinge, voor mijn gevoel harde nawoord zijn alle andere personen fictief. Maar daar zal echt wel wat realiteit in zitten, dan kan bijna niet anders.

Meulenhoff, 2019
256 pagina’s

(Visited 10 times, 1 visits today)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *