De schaduwkoningin – Marianne en Theo Hoogstraten

Dit is het rechtstreekse vervolg op Dans om de troon. Isa en Garvin hebben een zoon, Arthur, die samen opgroeit met Elvina, een meisje dat te vondeling gelegd was bij hun paleis. Maar Isa weet wie de ouders zijn en ze is van plan om dit in haar eigen oordeel te gaan gebruiken.

De schaduwkoningin is een mooi geschreven historische roman, waarin feiten fantasievol met fictie zijn vermengd. Het verhaal loopt vloeiend, de auteurs trekken hun lezers er helemaal in. De feiten – de geschiedenis – kennen we in grote lijnen wel. Het leuke is dat de hoofdrolspelers juist de fictieve personages zijn. Hoe hun strijd verloopt op het toneel van de bloederige geschiedenis rond Willem de Veroveraar, maakt dat ik vooral steeds verder wil lezen.

Lees meer “De schaduwkoningin – Marianne en Theo Hoogstraten”
Leave a comment

Dans om de troon – Marianne en Theo Hoogstraten

Het schrijversechtpaar Marianne en Theo Hoogstraten ken ik van de jeugdboeken die Theo heeft geschreven. Zijn vrouw Marianne die hierbij zijn kritische medelezer was, ontwikkelde zich tot co-auteur en nu schrijven ze samen thrillers en historische romans.

Het is het jaar 1064 als Isa naar het hof van hertog Willem van Normandië wordt gestuurd, waar de complotten om de Engelse troonopvolging al volop gesmeed worden. Ze heeft dan nog geen idee wat haar eigen rol hierin zal zijn.

Lees meer “Dans om de troon – Marianne en Theo Hoogstraten”
Leave a comment

Mijn verrukkelijke zelf – Ilyo Hansen

Na het overlijden van haar echtgenoot besluit Ilse om haar gevoel van pijn en eenzaamheid van zich af te schrijven. In eerste instantie omdat ze hem vast wil houden, maar later verandert dit, wanneer ze zich realiseert dat haar eigen gedrag in die laatste weken van zijn leven misschien wel erg egocentrisch is geweest. Stukje bij beetje vat ze moed om zichzelf bij elkaar te rapen en de confrontatie aan te gaan met zichzelf.

Hansen treft heel goed de bodemloze pijn na het verlies van een geliefde, ze beschrijft het als liefdesverdriet maar dan veel heviger. Ze laat Ilse het hele verhaal in de ik-vorm vertellen, rechtstreeks gericht aan haar overleden man.

Lees meer “Mijn verrukkelijke zelf – Ilyo Hansen”
Leave a comment

Middernachtbibliotheek – Matt Haig

Het leven wordt bepaald door de keuzes die zich voor je voeten aandienen, door gebeurtenissen die je onvoorspelbaar naar een zijpad sturen.

Wat als….?
Nora is depressief, haar leven lijkt zinloos te zijn. Na een zelfmoordpoging komt ze in de MIddernachtsbibliotheek, die vol met boeken staat over alle versies van haar leven als ze andere keuzes zou hebben gemaakt. Omdat Nora alleen maar spijt heeft over de kansen die ze niet gegrepen heeft, wil ze wanhopig graag alle misgelopen levens uitproberen. 

Lees meer “Middernachtbibliotheek – Matt Haig”
Leave a comment

Zeeschuim – Ingrid Hoogervorst

Dialogen zonder aanhalingstekens blijven altijd een beetje bevreemdend. Ik kan er niet aan wennen, op mij heeft dat het effect alsof ik boven het verhaal hang, dat direct contact met de personages niet mogelijk is. Alsof de dialoog niet echt plaatsvindt, maar de auteur er alleen maar een beschrijving van geeft.
Ik vermijd boeken waarin dit gebeurt dan ook zoveel mogelijk, omdat ik voor mijn gevoel nooit echt  het verhaal in kan duiken, er dus ook niet bij middenin zit. Ik blijf slechts toeschouwer. Had ik gezien had dat ook Ingrid Hoogervorst van deze stijl gebruik maakt, had ik Zeeschuim waarschijnlijk niet gekocht.

Lees meer “Zeeschuim – Ingrid Hoogervorst”
Leave a comment

Poppenhuis – David Hewson

De sfeertekening van Amsterdam is treffend, althans, van het stukje Amsterdam waar deze politiethriller speelt: de drugsscene, hoeren op de Wallen en gerommel in gemeentepolitiek. Hewsons research en inlevingsvermogen is fenomenaal, gezien het feit dat hij een Amerikaan is. Alles klopt, op een heel kleine vergissing na als hij het heeft over de boekhouder die ‘woont in de voorstad’. Dit zegt men niet over Amsterdam, dan wordt toch sneller Amstelveen bij naam genoemd.

Lees meer “Poppenhuis – David Hewson”
Leave a comment